تعریف جواز تاسیس:

اخذ جواز تاسیس: جواز تاسیس مجوزی است كه پس از احراز شرايط لازم بر اساس اين دستورالعمل به منظور سرمايه گذاري در انجام فعاليت صنعتي به نام متقاضي از سوي وزارت صنايع و معادن صادر مي گردد.

مدارک مورد نیازاخذ جواز تاسیس:

  • طرح توجیهی (این طرح به درخواست متقاضی، توسط تهران ثبت تهیه و تنظیم می گردد.)
  • کپی مدارک هویتی
  • کپی مدارک شرکت در صورتیکه درخواست کننده حقوقی باشد.

دستورالعمل وزارت صنعت و معدن

تن کامل این دستورالعمل به شرح زیر است:

مقدمه

در راستای ساده و روان سازی صدور پروانه ها و آسان سازی کار سرمایه گذاران و فعالان اقتصادی برخی از شرایط و ضوابط صدور جواز تاسیس و پروانه بهره برداری برای ایجاد واحدهای تولیدی اصلاح شد. برای تحقق این امر دستورالعمل های قبلی در حوزه سرمایه گذاری از مرحله صدور جواز تاسیس تا پروانه بهره برداری مورد بازبینی قرار گرفت و ضوابط مورد نیاز در قالب دستورالعمل جدید تهیه شد.

در این دستورالعمل بر مواردی همچون ضرورت رعایت قوانین و مقررات، مربوط به احداث و بهره برداری از واحدهای تولیدی توسط دریافت کنندگان جوازهای تاسیس و پروانه های بهره برداری، صدور پروانه بهره برداری برای شخص حقیقی و حقوقی، رسمیت یافتن تولید بدون کارخانه، الکترونیکی شدن فرآیندها، لزوم داشتن و فعال بودن شناسه کسب و کار برای یکپارچه سازی اطلاعات و ارائه خدمات تاکید شده است.

در تهیه این دستورالعمل از نقد بعضی از مراجعان و نظرات معاونت های برنامه ریزی، امور صنایع و اقتصادی، امور معادن و صنایع معدنی، هماهنگی و امور مجلس و برخی از مدیریت های ستادی و استانی استفاده شده است.

کلیات و تعاریف

واژه هایی که در این دستورالعمل به کار می روند به شرح زیر است:

وزارت:

وزارت صنعت معدن و تجارت

سازمان:

سازمان های استانی تابعه وزارت

فعالیت صنعتی:

فعالیتی اقتصادی که در زیرگروه های بخش صنعت در طبقه بندی آی اس آی سی است که با بهره گیری از نیروی انسانی، ماشین آلات، عملیات تحقیقات، طراحی و یا مهندسی منجر به تولید کالا، نرم افزار و یا ارائه خدمات شده و ارزش افزوده ایجاد کند، بازسازی و نوسازی کالاهای مستعمل با شمارگان انبوه و بازیافت در مقیاس مناسب نیز فعالیت صنعتی تلقی می گردد.

سرمایه گذاری صنعتی:

فرآیندی است که در آن شخص حقیقی و یا حقوقی اقدام به سرمایه گذاری در فعالیت صنعتی در چارچوب ضوابط و مقررات موجود می کند.

واحد صنعتی:

مکان یا مجموعه ای از ماشین آلات، نهاده های تولید، فناوری، نیروی کار، ساختمان ها و تاسیسات به منظور تولید محصول ایجاد شده است. واحد صنعتی کوچک، متوسط و بزرگ بر اساس تعاریف رایج کشور شناسایی می شود.

ظرفیت تولید:

توانی است که با توجه به ماشین آلات نصب شده و دیگر امکانات تولید برای فعالیت صنعتی ایجاد شده است. ظرفیت تولید بر اساس ساعات و روزهای کاری سال و با توجه به ماهیت تولید تعیین شده و در پروانه های صادره درج می شود.

روش های تولید:

تولید با انواع روش های کارخانه ای یکپارچه، تولید پیمانی و تولید بدون کارخانه می تواند انجام شود. تولید آزمایشی، تولیدی است که به منظور راه اندازی ماشین آلات و تجهیزات، ارزیابی ظرفیت و تنظیم کیفیت محصول یا محصولات انجام می شود. تولید بدون کارخانه فعالیت صنعتی محسوب می شود که تولید کننده با تمرکز بر تحقیق و توسعه، طراحی، بازاریابی و استفاده از نام تجاری محصولاتی را با بهره گیری از امکانات، تجهیزات و ظرفیت های تولید دیگران عرضه می کند.

جواز تاسیس:

سندی است که بر اساس پرسشنامه تکمیل شده توسط متقاضی صادر می شود و بیانگر پیش بینی ظرفیت و نوع تولید برای محصول یا گروهی از محصولات است.

پروانه بهره برداری:

سندی است که بر اساس این دستورالعمل صادر می شود و بیانگر نوع و ظرفیت تولید ایجاد شده برای یک یا گروهی از محصولات در مکانی معین است.

شناسه کسب و کار:

شناسه یکتایی است که به متقاضی اختصاص می یابد این شناسه بر روی مجوزهای صادره درج می شود.

بهین یاب:

پایگاه اطلاعات و پنجره واحد خدمات وزارت است.

صدور جواز تاسیس:

ماده 1: جواز تاسیس برای ایجاد ظرفیت های جدید، انتقال، توسعه و تکمیل ظرفیت های موجود صادر می شود. اطلاعات درج شده در جواز تاسیس شامل شناسه کسب و کار، شماره و تاریخ ثبت دبیرخانه، شرایط مربوط به جواز، نام و شناسه شخص حقیقی یا حقوقی دارنده جواز، فهرست محصولات، پیش بینی سرمایه گذاری، اشتغال، ظرفیت، ارزش ماشین آلات داخلی و خارجی، تعیین مدت اجرای طرح و دوره گزارش پیشرفت پروژه می باشد.

تبصره 1: اعتبار جواز تاسیس صادر شده 12 ماه است و با ارائه گزارش پیشرفت فیزیکی و تایید آن توسط سازمان برای دوره دیگر تمدید می شود. تمدیدهای بعدی منوط به ارائه گزارش پیشرفت است.

تبصره 2: صدور جواز تاسیس به نام چند شخص حقیقی و یا چند شخص حقوقی مجاز نیست.

تبصره 3: صدور جواز تاسیس جهت اشخاص حقیقی و حقوقی خارجی با رعایت ضوابط این دستورالعمل و قوانین و مقررات مربوطه مجاز است.

تبصره 4: لزوم رعایت مقررات زیست محیطی، کاربری زمین و ضوابط ساختمان باید در جواز تاسیس درج گردد.

ماده 2: در صورتی که سرمایه گذار بعد از فراهم کردن امکانات طرح از قبیل زمین، ساختمان و ماشین آلات تولید تقاضای صدور جواز تاسیس کند و اقدامات انجام شده مطابق ضوابط باشد جواز تاسیس صادر می شود.

ماده 3: صدور جواز تاسیس در شعاع 120 کیلومتری تهران و 50 کیلومتری اصفهان و صرفا بر اساس مصوبات مراجع ذیصلاح مجاز است.

تبصره: صدور جواز توسعه و تکمیل برای واحدهای دارای پروانه بهره برداری مستقر در محدوده موضوع این ماده در عرصه موجود آنها بلامانع است.

ماده 4: تغییر نام دارنده جواز تاسیس مستلزم ارائه روزنامه رسمی برای شخص حقوقی و گواهی دفاتر اسناد رسمی برای شخص حقیقی می باشد.

ماده 5: با رعایت مفاد تبصره 4 ماده 1 و ماده 3 استقرار طرح ها خارج از شهرک ها و نواحی صنعتی بلامانع است.

ماده 6: صدور جواز تاسیس در مناطق آزاد و ویژه اقتصادی به عهده سازمان مسئول منطقه است.

صدور پروانه بهره برداری

ماده 7: پس از اتمام مراحل احداث و تولید آزمایشی، بازدید و ظرفیت سنجی توسط سازمان انجام می شود و در صورت ارائه گواهی های لازم و رعایت شرایط مندرج در جواز تاسیس، پروانه بهره برداری حسب مورد برای شخص حقیقی یا حقوقی صادر می شود.

ماده 8: در صورتی که بخشی از ظرفیت تولید شامل برخی از خطوط یا مراحل تولید آماده بهره برداری باشد پروانه بهره برداری صادر می شود. جواز تاسیس در این موارد ابطال نشده و تابع ضوابط جاری جواز تاسیس خواهد بود.

ماده 9: صدور پروانه بهره برداری بر اساس ماده 13 قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوا موکول به تایید محل استقرار واحد توسط سازمان حفاظت محیط زیست می باشد.

تبصره: بر اساس ماده 7 قانون رفع برخی از موانع تولید و سرمایه گذاری های صنعتی چنانچه سازمان حفاظت محیط زیست طی یک ماه به استعلام های صدور پروانه بهره برداری پاسخ ندهد سازمان ها موظف هستند نسبت به صدور پروانه بهره برداری اقدام کنند.

ماده 10: صدور پروانه بهره برداری برای واحدهای تولیدی که در محل استیجاری با حداقل اجاره یکساله مستقر هستند بلامانع است.

تبصره: قرارداد اجاره می بایست دارای کد رهگیری از سامانه املاک و مستغلات بوده و یا در دفاتر اسناد رسمی تنظیم شده باشد.

ماده 11: برای واحدهای دارنده پروانه بهره برداری که با رعایت ضوابط و مقررات نسبت به افزایش ظرفیت موجود و یا تولید محصولات جدید اقدام کرده اند پروانه بهره برداری جدید صادر و جایگزین پروانه قبلی می گردد.

تبصره 1: عبارت “این پروانه جایگزین پروانه بهره برداری شماره… مورخ… گردیده است” باید در پروانه جدید درج گردد.

تبصره 2: در صورت رعایت مفاد ذیل ماده 3 صدور پروانه بهره برداری جدید برای واحدهای موضوع تبصره مزبور بلامانع است.

تبصره 3: صدور پروانه بهره برداری برای واحدهایی که قبل از ابلاغ هر یک از این محدودیت ها ایجاد شدند بلامانع است.

ماده 12: برای واحدهای فعال صنعتی فاقد جواز تاسیس در صورت درخواست متقاضی و با رعایت مقررات این دستورالعمل پروانه بهره برداری صادر می گردد.

ماده 13: صدور پروانه بهره برداری برای صنایع نوین یا صنعت سبز که قبل از تاریخ 18 مرداد 88 در داخل شعاع 120 کیلومتری تهران احداث و آماده بهره برداری شده اند بر اساس بند 8 مصوبه شماره 99757 مورخ 18 مرداد 88 هیات وزیران بلامانع است.

تبصره: احراز سابقه فعالیت واحدهای مزبور منوط به ارائه مستندات پرداخت مالیات یا حق بیمه کارکنان از مراجع ذیربط است.

ماده 14: ظرفیت تولید واحد صنعتی بر اساس توان ماشین آلات نصب شده برای سه شیفت 6 هزار ساعت در سال محاسبه می شود و در مواردی که به دلیل ماهیت صنعت استمرار تولید ضرورت داشته باشد ظرفیت بر اساس 8 هزار ساعت در سال محاسبه می شود.

تبصره: اصلاح ظرفیت پروانه بهره برداری واحدهای موجود بر اساس ضوابط این دستورالعمل بلامانع است.

ماده 15: اطلاعات درج شده در پروانه بهره برداری عبارتند از شناسه کسب و کار، تاریخ صدور و شماره ثبت دبیرخانه، نام و شناسه شخص حقیقی یا حقوقی دارای پروانه، فهرست و ظرفیت محصولات، سرمایه و اشتغال موجود

ماده 16: تغییر نام دارنده پروانه بهره برداری بر اساس درخواست متقاضی و ارائه گواهی رسمی بلامانع است.

ماده 17: تولید بدون کارخانه با رعایت ضوابط این دستورالعمل و دریافت شناسه کسب و کار رسمیت می یابد.

ماده 18: صدور مجوزهای مطرح شده در این دستورالعمل از طریق سامانه بهین یاب انجام می شود و هر گونه توضیح و تغییر به صورت دستی در مجوزهای صادره ممنوع است.

ماده 19: هزینه صدور جواز تاسیس و پروانه بهره برداری و تمدید جواز تاسیس بر اساس قوانین و مقررات دریافت می شود.

ماده 20: مسئولیت نظارت بر حسن اجرای این دستورالعمل بسته به مورد با معاونت برنامه ریزی، معاونت امور صنایع و اقتصادی با معاونت امور معادن و صنایع معدنی خواهد بود و هر گونه تغییر در دستورالعمل با پیشنهاد مشترک معاونان مذکور و تایید وزیر صنعت معدن و تجارت صورت می پذیرد.

ماده 21: این دستورالعمل در 21 ماده و 12 تبصره تهیه و به تصویب رسیده و از تاریخ ابلاغ جایگزین دستورالعمل و ابلاغیه های مرتبط پیشین می شود.